پروژه: طراحی داخلی. مساحت پروژه: ۵۱۰ مترمربع. مکان پروژه: تهران، اتوبان حقانی. زمان پروژه: ۱۴۰۴.
هر بخش اداری با یک هویت رنگی و یک اثر هنری خاص خودش شناسایی می‌شود؛ نظمی که در عین تفاوت، یکدست باقی می‌ماند.
ساختمان اداری حقانی یک طبقه اداری با چیدمانی متقارن است؛ اتاق مدیریت در یک انتهای پلان و سالن انتظار در انتهای دیگر آن قرار گرفته و در میانه، پذیرش و اتاق هیئت‌مدیره به‌عنوان دو کانون اصلی مجموعه عمل می‌کنند. بخش‌های مختلف — مالی، منابع انسانی، آموزش، حسابداری، حقوقی — دو طرف این محور مرکزی چیده شده‌اند و هرکدام با یک رنگ و یک اثر هنری خاص خودشان از بقیه متمایز می‌شوند: راهروی مجاور یک بخش با پانل‌های براق سبزآبی و روکش مسی، راهروی دیگر با دیوارهای سبز کمرنگ و پرده‌های آینه‌ای، و اتاق‌های کار با دیوار چوب شیاردار پتریلی‌رنگ. این رنگ‌بندی، در کنار یک سری تابلوهای گرافیکی و پارچه‌ای الهام‌گرفته از هنر سنتی ایرانی — از قاب گلدوزی گل‌ودار گرفته تا تایل‌های کاشی‌کاری‌شده گنبد — به هر بخش یک شخصیت بصری مستقل می‌دهد، بدون این‌که از انسجام کلی پروژه خارج شود. اتاق هیئت‌مدیره مهم‌ترین فضای مجموعه است: یک میز طولانی برای حدود بیست نفر، زیر یک مثلث نوری معلق که خودش تنها المان تزئینی سقف است. دیوار پشت صفحه‌نمایش با قفسه‌های کتاب پرشده و تابلوی گلدوزی سنتی قاب‌شده، پس‌زمینه‌ای گرم برای این فضای کاملا رسمی می‌سازد؛ ترکیبی که حس یک اتاق جلسه شرکتی را با حس یک کتابخانه خصوصی قدیمی در هم می‌آمیزد. سالن انتظار در انتهای منحنی پلان قرار دارد و با دیوارهای آینه‌ای، ابعاد کوچک فضا را از نظر بصری دوبرابر می‌کند؛ نیمکت‌های ال‌شکل سبزآبی کمرنگ و میزهای گرد شیشه‌ای، حس رسمیت اداری را با راحتی یک لانج ترکیب می‌کنند. فرش نارنجی‌رنگ کف، آستانه ورود به راهروهای اداری را علامت‌گذاری می‌کند و به‌عنوان یک نشانه راهنما، بدون نیاز به تابلو، مرز بین بخش عمومی و بخش‌های کاری را مشخص می‌سازد. حتی لابی آسانسور هم از همین منطق طراحی پیروی می‌کند؛ سقف مشبک با نورپردازی خطی، درهای آسانسور با روکش سنگی و پارتیشن‌های شیشه‌ای با علائم جهت‌یابی، حس مجموعه را از همان لحظه ورود به طبقه معرفی می‌کند.
از متراژ و کاربری فضایتان بگویید؛ تیم معیار برای مشاوره‌ی اولیه با شما تماس می‌گیرد.